Fotografie – Reis USA, april 2013

Heet, heter, heetst. En tóch is het een te gekke plek op aarde: Zabriskie Point, Death Valley, USA.
Ik was er vorig jaar april.

Oh ja, voor de kenners onder u, ik moest daar veel denken aan deze muziek en deze film…

Zabriskie Point, Death Valley, USA (april 2013)

Zabriskie Point, Death Valley, USA (april 2013)

Zabriskie Point, Death Valley, USA (april 2013)

Zabriskie Point, Death Valley, USA (april 2013)

Advertenties

Verslag ESNS2014, Groningen

ESNS2014:
Ja, het was mooi…
Ja, het was fijn…
Ja, we hebben genoten…
Volop…

Zie hieronder mijn live-lijstjes en enkele muziekkiekjes…

ESNS, donderdag: Eurosonic
1. Bear’s Den: erg fijn meedeinen op prachtige songs en schitterende refreinen… (Nee, ’t is geen Beard’s Den, al zou je dat op het eerste oog wel denken 🙂 )

Bear's Den, ESNS14

Bear’s Den

2. The Animen: feest! (Feest!)
3. Sex Jams: lekker brutaal en onbezonnen; hou ik van. (Hoorde trouwens dat iemand vond dat dit ‘by far het slechtste optreden was dat ze ooit gezien had’… Ach, ja, die meningen, die meningen, altijd die meningen…)

Tegenvallers?
Traumahelikopter en de ellenlange rij voor de Der Aa-kerk vlak voor Hozier.

Platosonic, vrijdag
1. Flying Horseman: briljant. (Een klein half uur ruw meegesleurd in de fantasiewereld die Flying Horseman heet…)

The Hypnotic Eye, Platosonic, Plato, Groningen, ESNS14

The Hypnotic Eye, Platosonic, Plato, Groningen, ESNS14

2. The Hypnotic Eye: bring-da-biet-bek! (Klein beetje verliefd geworden op zangeres Annie Bea, trouwens)

ESNS, vrijdag: Eurosonic
1. Flying Horseman: briljant, deel 2. (Een paar uurtjes later, elders in Groningen. Wat blijkt? Verdomd: ze doen het weer! Dit keer een klein uur ruw meegesleurd in de fantasiewereld die Flying Horseman heet)
2. Green Lizard: yeah! (Gewoon heel fijn om deze band weer te zien. En, ja we zijn ouder geworden, zij én ik. Toch is er verder weinig veranderd. GreLi is nog immer strak, en ik ben nog immer onder de indruk.)

Green Lizard @ ESNS14, Groningen, Altersonic

Green Lizard @ ESNS14, Groningen, Altersonic

3. The Hypnotic Eye: wederom erg fijn. (Al denk ik dat ik niet de enige meer ben die deze dag verliefd is geworden op Annie Bea)

The Hypnotic Eye @ ESNS14, Groningen

The Hypnotic Eye @ ESNS14, Groningen

4. Soul Sister Dance Revolution: bam! (Zeer overtuigend. Groot compliment ook voor het aanstekelijke enthousiasme van keyboardman Camiel)

Soul Sister Dance Revolution @ ESNS14, Groningen

Soul Sister Dance Revolution @ ESNS14, Groningen

5. C+C=Maxigross: mooie stemmenlagen, goeie liedjes. (Deze Italiaanse (jaja!) band verdient een mooi festivalseizoen)

C+C=Maxigross @ ESNS14, Groningen,

C+C=Maxigross @ ESNS14

5. The Limiñanas: te gek bandje! (Heerlijk album ook, trouwens. Live zijn de songs lekker stevig)

The Limiñanas, ESNS14, Groningen

The Limiñanas, ESNS14, Groningen

Tegenvallers?
Het enigszins lekke luchtbed dat weer opgeblazen moest worden.

ESNS, zaterdag: Noorderslag
1. Daryll-Ann: och, och, och wat wás dit goed! (Daryll-Ann in het verleden al talloze keren live gezien, maar nog nooit waren ze zo gebrand, energiek, dynamisch en overtuigend).

Daryll-Ann @ ESNS14, Groningen, Noorderslag

Daryll-Ann @ ESNS14, Groningen, Noorderslag

2. Sky Pilots: hey!! (Lekker bandje, hoor! met Jaggeriaanse en tevens zeer overtuigende Matthijs van Duijvenbode. Ook zeer tof om Robin Berlijn weer eens live te zien. supertoffe gitarist)

Sky Pilots @ ESNS14, Groningen, Noorderslag

Sky Pilots @ ESNS14, Groningen, Noorderslag

3. Afterpartees: hell yeah! (Zeg! Stelletje hufters! Fijne show hoor!)

Tegenvallers?
Town Of Saints. Mijn idee? ’t Mag allemaal wel iets intiemer en iets minder ‘groots’.
Een andere tegenvaller die me vorig jaar ook al danig irriteerde? Het geluid van de Marathonzaal. En eerlijk gezegd werd die irritatie dit jaar alleen maar groter. Harde rockbandjes horen niet op dat podium. Daar is het dak te laag voor. Zo kan het geluid niet weg en zijn nuances ver te zoeken.

Muziekjaar 2013: de albums en de concerten

Hi all!
Het eind van het jaar, dus de muzikale lijstjes zijn daar…
Ik zeg: op naar een muzikaal 2014!
Groeten,
Dennis

Album van 2013
1. Nick Cave & The Bad Seeds – Push The Sky Away
2. Arcade Fire – Reflektor
3. The National – Trouble Will Find Me
4. David Bowie – The Next Day
5. Paul McCartney – New
6. Girls In Hawaii – Everest
7. Automatic Sam – Sonic Whip
8. Claw Boys Claw – Hammer
9. Suuns – Images Du Futur
10. Midlake – Antiphon

Deze lijst is uiteraard samengesteld uit een nationale en een internationale Top 10. Zie hieronder.

Album van 2013 (internationaal)
1. Nick Cave & The Bad Seeds – Push The Sky Away
2. Arcade Fire – Reflektor
3. The National – Trouble Will Find Me
4. David Bowie – The Next Day
5. Paul McCartney – New
6. Girls In Hawaii – Everest
7. Suuns – Images Du Futur
8. Midlake – Antiphon
9. Arctic Monkeys – AM
10. eels – Wonderful, Glorious

Album van 2013 (nationaal)
1. Automatic Sam – Sonic Whip
2. Claw Boys Claw – Hammer
3. Beans & Fatback – With Skin Attached
4. Daniël Lohues – Ericana
5. de spa ties – de spa ties
6. Jacco Gardner – Cabinet Of Curiosities
7. Beatrice Van Der Poel – Heelhuids
8. De Staat – I_Con
9. Bettie Serveert – Oh, Mayhem!
10. Tangerine – Seek & Sigh

Concert van het jaar 2013
1. Pixies – Paradiso, Amsterdam
2. Tommigun – Eurosonic, Groningen
3. Eerbetoon aan The Serenes – Welcome To The Village, Leeuwarden
4. Unterwelten – Let’s Get Lost, Zwolle
5. The Posies – Burgerweeshuis, Deventer
6. … And You Will Know Us By The Trail Of Dead – Welcome To The Village, Leeuwarden
7. BRNS – Eurosonic, Groningen
8. Daniël Lohues – Dorpshuis, Heerde
9. Beans & Fatback – Welcome To The Village, Leeuwarden
10. The Horse Company – Let’s Get Lost, Zwolle

Deze lijst is uiteraard samengesteld uit een nationale en een internationale Top 10. Zie hieronder.

Concert van het jaar 2013 (internationaal)
1. Pixies – Paradiso, Amsterdam
2. Tommigun – Eurosonic, Groningen
3. The Posies – Burgerweeshuis, Deventer
4. … And You Will Know Us By The Trail Of Dead – Welcome To The Village, Leeuwarden
5. BRNS – Eurosonic, Groningen
6. Radkey – Let’s Get Lost, Zwolle
7. Walter Trout Band – Tivoli, Utrecht
8. Palma Violets – Eurosonic, Groningen
9. Truckfighters – Welcome To The Village, Leeuwarden
10. Wallace Vanborn – Eurosonic, Groningen

Concert van het jaar 2013 (nationaal)
1. Eerbetoon aan The Serenes – Welcome To The Village, Leeuwarden
2. Unterwelten – Let’s Get Lost, Zwolle
3. Daniël Lohues – Dorpshuis, Heerde
4. Beans & Fatback – Welcome To The Village, Leeuwarden
5. The Horse Company – Let’s Get Lost, Zwolle
6. Maison du Malheur – Noorderslag, Groningen
7. Vox Von Braun – Welcome To The Village
8. John Coffey – Noorderslag, Groningen
9. de spa ties – Burgerweeshuis, Deventer
10. Traumahelikopter – Eurosonic, Groningen

Verslag Let’s Get Lost 2013, Zwolle

Vond net toevallig bijgaande setlist van Unterwelten. Deze formatie gaf tijdens het Zwolse festival Let’s Get Lost een ronduit gedenkwaardig concert.

setlist unterwelten, let's get lost, zwolle

setlist unterwelten, let’s get lost, zwolle

Klik op onderstaande link om mijn verslag te lezen…

http://www.deweekkrant.nl/files/pdfarchief/PEP/20131030/PEP_PEP-1-30_131030_1.pdf

Met Fotocollectief ParallaX weekend naar België

Zooooo hé! Dat was werkelijk een prachtig Belgisch weekend met ons Fotocollectief ParallaX.

Zie hier even snel wat eerste fotografische indrukken van plekken waar we geweest zijn. Later meer…
groet,
Dennis

Gare du Montzen

Gare du Montzen

Gare du Montzen

Gare du Montzen

Hasard Cheratte

Hasard Cheratte

Hasard Cheratte

Hasard Cheratte

Hasard Cheratte

Hasard Cheratte

Hasard Cheratte

Hasard Cheratte

Hasard Cheratte

Hasard Cheratte

Hasard Cheratte

Hasard Cheratte

Treinstation van Luik

Treinstation van Luik

Treinstation van Luik

Treinstation van Luik

muzikale momenten, deel 2 – ‘bandgevoel’ (Nirvana – In Utero)

‘Bandgevoel’

557828_527939157276131_1869397313_n

Het is begin 1991. David en ik zitten middagen achtereen samen gitaar te spelen. Bij mij thuis, of zijn slaapkamer. Hij een akoestische gitaar die hij voor z’n verjaardag kreeg. Ik een kromgetrokken, en dus zeer moeilijk te bespelen, jazzgitaar met stalen snaren die minstens 40 jaar oud is.
Het klinkt allemaal nergens naar, maar op cassettebandjes maken we volledige albums met eigen nummers. We schrijven en ‘componeren’ samen. Hij verzorgt het (fantastische!) artwork en samen genieten we van het eindresultaat. Hoe slecht ook…
We treden meerdere malen op voor onze ouders en onze zussen. Zij vinden het vreselijk, maar wij hebben het klaarblijkelijk nodig voor onze muzikale ontwikkeling. Toch ontbreekt er iets: het bandgevoel.
We luisteren veel (symfonische) muziek uit de jaren zeventig. Maar dat échte bandgevoel is pas echt aangeboord door de ware stage personalities van die tijd. Waanzinnige acts zoals de Pixies, Pearl Jam, Sonic Youth, de Red Hot Chili Peppers. En Nirvana. En wanneer Nevermind in september 1991 uitkomt, is het hek van de dam.
We horen een paar maandjes daarna ’t prachtige Paradiso-concert live op de radio. De tape daarvan draaien we grijs. De show van 25 november 1991 blijkt een ijkpunt. Dat ongebreidelde enthousiasme, die enorme waanzin, die tomeloze energie, dat onbesuisde gaan tot het gaatje: we willen dat ook.
We zoeken een bassist en een drummer en beginnen te rammen in een oefenhok. Niet goed; maar wel met passie. Bewust veel eigen nummers (we zijn naïef en er van overtuigd dat we doorbreken). Toch spelen we een sporadische cover. Ook één van ons heldentrio uit Seattle. Niet van Nevermind, niet van Bleach, maar lekker eigenwijs van de B-kantjesverzamelaar Incesticide. Om precies te zijn; het chaotische slotstuk Aneurysm. Week na week geven we ons helemaal in die superhete gemeenschapsruimte van de dorpsschool. Via bladen als OOR blijven we op de hoogte van al het muzieknieuws. We lezen onder andere dat zanger Kurt iets fatalistischer met muziek en zichzelf omging dan wij.
Het, in slechts 14 dagen opgenomen, album In Utero zet onze band volledig op de kop. We vinden ‘Vs’ van concurrenten Pearl Jam leuk, maar vallen veel meer voor het rauwe geluid dat Steve Albini aan Nirvana heeft gegeven. We zetten Rape Me op onze setlist, we proberen Serve the Servants eveneens, maar komen er achter dat dit laatste nummer niet fatsoenlijk na te reproduceren is. We zijn oprecht onder de indruk van de klasse van deze band. En we willen ze live zien. Tot twee keer toe halen we tickets voor concerten, tot twee keer toe wordt het afgelast. We zien ze af en toe live op tv, maar blijven hopen op een Nederlandse gig.
Tot dinsdagochtend 5 april 1994. Ik werd wakker, checkte MTV en besefte dat dit een dag zou worden die ik nooit meer zou vergeten. We zijn per direct gestopt met Nirvanacovers. Uit respect voor Dave, Krist en Kurt…

Inmiddels zijn we twee decennia verder. Nevermind is nog immer te gek. In Utero staat exact twintig jaar na de release nog altijd fier overeind en ook naar Bleach en Incesticide luister ik graag. Ons eigen muziekgroepje zoekt daarnaast nog regelmatig dat superfijne bandgevoel op in ’t oefenhok. Misschien moet ik binnenkort toch maar eens een coversuggestie doen. Aneurysm, hoe gingen die akkoorden ook al weer?

Verslag Welcome To The Village 2013, Leeuwarden

LEEUWARDEN – ‘Een plek waar je vooraf al heimwee naar hebt’. De organisatie van Welcome To The Village in Leeuwarden meldde het maanden geleden al op hun internetsite. En zo’n statement zorgt toch voor verwachtingen. Verwachtingen die wat mij betreft zijn uitgekomen. Meer nog dan dat. Want naast heimwee naar afgelopen weekend, heb ik nu al heimwee naar de editie van 2014. Zie hieronder mijn sfeerverslag.

wttv

wttv

Waar te beginnen? Moet ik het hebben over de werkelijk perfecte organisatie of zal ik een trits prachtoptredens van interessante bands bespreken? Mag ik de leuke, originele eet- en drinkstandjes een compliment geven of moet ik dat sympathieke prachtpubliek eerst even een veer hun achterste steken? Misschien alles maar op één hoop samenvoegen, want de combinatie van dit alles maakt dat Welcome To The Village een uiterst sfeervol festijn is.

Vreugdesprongetje
Vrijdagmiddag. De eerste introductie is al charmant. Kneuterig wellicht. Denk aan een piepkleine variant van het festival Into The Great Wide Open op Vlieland. De laagdrempelige en vriendelijke ontvangst bij de entree, zorgt dan ook voor een vreugdesprongetje in je hart. Hier wil je bijhoren. Hier wil je een paar dagen inwoner zijn. Je ontvangt je bandje, stiefelt het terrein op en waant je enerzijds in het groen en anderzijds in het blauw. Bos en strand en water zorgen voor een serene natuurlijke omheining van dit festivalterrein.

Vrolijke troubadour
Je koopt wat muntjes, je loopt rond en speurt het programmaboekje door. Als je vervolgens geconfronteerd wordt met enthousiaste bands zoals Oscar And The Wolf en Vincent & Jules dan is deze ‘festivaldag 1’ toch echt begonnen. Ook bij de vrolijke troubadour Lucky Fonz III, móet je blijven kijken. Ja, op z’n zang is vast iets aan te merken en het geluid van akoestische gitaar en piano stond best hard. Maar toch is het prachtig om te zien hoe Otto Wichers het publiek aan zich weet te binden. Een entertainer pur sang.
Over stage personality gesproken: de Amerikaanse band …And You Will Know Us By The Trail Of Dead kan er ook wat van. Maar de snoeihard, beukende set in de tent Grootegast is ook muzikaal meer dan indrukwekkend te noemen en mijns inziens het hoogtepunt van deze dag. We Promised Jetpacks, De Plaatwerkers en dj St. Paul luiden deze dag feestelijk uit.

Welcome To The Moestuin
Nog even verder over die perfecte organisatie. Volg de facebook- en twitterpagina van Welcome To The Village en je weet meteen wat voor een sympathiek vlees je in de kuip hebt. Ze posten foto’s van vrijwilligers, ze plaatsen beeldregistraties van bands, van publiek in tentjes en maken onder andere melding van sfeerverhogende initiatieven zoals de verkoop van hun eigen verbouwde groentes (Welcome To The Moestuin). Maar bovenal zijn ze niet te beroerd om moeilijke besluiten te nemen. Zaterdagmiddag bijvoorbeeld maakt men al vroeg melding van noodzakelijke aanpassingen van het programma vanwege het noodweer dat er aan komt. Een deel van de middag is het terrein daarom gesloten. Het moet gezegd: hierbij minstens zo veel complimenten aan het publiek, dat zich zeer gedwee weer terug naar hun tent laat drijven.

Prachtig eerbetoon aan The Serenes
‘t Is uiteindelijk jammer van de bands die uitvallen, ik had bijvoorbeeld graag William Seen’s Transport Music live in actie gezien. Maar helaas; het mocht niet zo zijn van de weergoden. Toch neemt deze band later op de dag genadeloos revanche op diezelfde, door de vele drijfnatte toeschouwers verguisde, weergoden. Samen met een indrukwekkende trits gastmuzikanten (Anne Soldaat, Jelle Paulusma, Maurits Westerik en Jacob de Greeuw) brengen ze een eerbetoonoptreden aan de voormalige Friese band The Serenes waarvan het album Barefoot & Pregnant onlangs opnieuw is uitgekomen. Het is goed om te zien dat de muzikanten stuk voor stuk zeer serieus met dit project bezig zijn geweest. De kwaliteit van het optreden is van ongekend niveau, de band speelt stevig en men geniet zichtbaar van de enthousiaste reacties uit het publiek.

Zompige stonerrock
Als je het mij vraagt was Beans And Fatback voor velen echter dé beste band van dit driedaagse festival. De formatie bleek een geoliede machine en dat zorgde voor een optreden dat ‘van a tot z’ zeer kundig in elkaar zat. Van roots naar soul, van americana naar funk en rock: het stuiterde vrolijk heen en weer en het massaal toegestroomde publiek pikte dat enthousiasme vrijwel direct op. Andere fijne bands van ‘festivaldag 2’? BlackBoxRed (deel 1 voor het noodweer was erg goed, deel 2 na het noodweer zo mogelijk nog beter!), Navarone (zeer goede live-band), Karma To Burn (hard!) en de Truckfighters (zompige, gruizige stonerrock die de tent al na een paar minuten volledig op de kop zet).

Slapende baby’s in draagzakken
Ook tof om te vermelden: Welcome To The Village is een erg kindvriendelijk festival. Ze mogen gratis naar binnen en daarom zijn er vele mensen op het festivalterrein te vinden die hun zoon of dochter meegenomen hebben. Zelfs gezien? Talloze ouders met kinderwagens en diverse slapende baby’s in draagzakken. Ach, dat is wel logisch ook. De plek is werkelijk prachtig en voor kinderen is er veel te zien en te beleven. Dat maakt Recreatiegebied De Groene Ster tot een plek waar je met liefde nog eens naartoe gaat. Daarbij is de opzet van het festival kleinschalig (slechts 2000 weekendkaarten en nog eens 500 dagkaarten) waardoor kinderen zich ook tijdens zo’n festival lekker vrij kunnen bewegen. De zoon van ondergetekende heeft het overigens eveneens uitermate goed naar z’n zin gehad.

‘Heimwee naar 2014’
In de nacht van ‘festivaldag 2’ moet de organisatie vanwege het weer, wederom besluiten om het terrein te sluiten. Dat verrekte weer zou je als enige negatieve aspect van deze drie dagen kunnen aanvoeren. Toch zijn er zondag nog genoeg mensen over die onverstoorbaar van ‘festivaldag 3’ genieten. Ook nu weer zijn muziekstijlen zeer verschillend. Het begon rustig met de Groningse bands Town Of Saints en The Black Atlantic. Vervolgens barstte het feest van openluchtpodium Bontebok los met de jonge gasten van Broken Brass Ensemble en de stijlvolle jaren dertigjazz van Maison du Malheur. Tussendoor zorgde The Deaf voor een dirty ass-punkfeest in Grootegast en bleken de fuzzrock van Vox Von Braun en het verzengende optreden van And So I Watched You From Afar allebei ijzersterk. De band Ewert And The Two Dragons fungeerde als degelijke afsluiter van dit festival.

Al met al kan je als trotse inwoner van dit dorp niet anders dan concluderen dat de organisatie gelijk had. Ja, het was zo’n festival waar je ‘vooraf al heimwee naar hebt’. Ik heb daarom nu al heimwee naar Welcome To The Village 2014. En mag ik voor wat betreft de editie van 2013 nog even toevoegen wat Jacob de Greeuw zong tijdens het eerbetoonoptreden aan The Serenes: ‘Into the ocean of memories your heart will flow’.

Dennis Dekker